انواع عایق های رطوبتی پشت بام برای افزایش طول عمر سیستم های سقف طراحی شده اند و استفاده از آن ها امری ضروری است. هنگامی که یک ماده ضد آب را برای سقف انتخاب می کنید، باید فرایندهای حرارتی ساختمان را ارزیابی نموده و انرژی مورد استفاده در آن را نیز برآورده نمایید. برای انجام موفقیت آمیز عایق کاری، لازم است مواد آب بندی کننده را به بخشی جدایی ناپذیر از سقف تبدیل کنید و به خاطر داشته باشید که انتخاب یک آب بند قوی منجر به واترپروف کردن پشت بام تا سالیان طولانی می شود، در حالی که گزینه های ضعیف می توانند برای عملکرد سقف مضر باشند.

به منظور جلوگیری از نشت و تجمع آب در سازه و در عین حال حفظ ویژگی های تنفسی آن، عملیات واترپروف کردن در لایه های بالایی انجام می شود. به طور معمول، سیستم ضد آب ساختمان را با ایجاد تعداد زیادی مانع می سازند تا رطوبت نتواند به درون خانه نفوذ پیدا کند.

انواع عایق رطوبتی پشت بام و نحوه استفاده از آن

انواع عایق های رطوبتی پشت بام

پوشش های سفت و سختی برای آب بندی پشت بام در اختیار پیمانکاران قرار گرفته است که از جمله آن ها می توان مواد پلیمری، پلی استایرن منبسط یا اکسترود شده، ایزوگام، عایق های سیمانی و گچ تخته ضد آب را نام برد.

  • عایق های پلیمری، ضد آب و ضد حرارت هستند و به دسته های مختلفی از قبیل اکریلیک، سیلیکون، اپوکسی و… تقسیم بندی می شوند. این مواد می توانند به عنوان پرکننده انبساط و درزها عمل کنند.
  • عایق پلی استایرن به دو شکل منبسط شده و اکسترود شده ساخته می شود:
  • نوع منبسط شده این محصول شامل پلیمر پلی استایرن و ماده کف است. این ماده در هنگام قرار گرفتن در معرض حرارت یا بخار منبسط خواهد شد و به صورت یکنواخت قالب ریزی می شود.
  • پلی استایرن اکسترود شده نیز از پلیمر پلی استایرن گرم شده ساخته می شود و از طریق فرایند اکستروژن قابل اجرا است.
  • ایزوگام یکی از متداول ترین روش های آب بندی سقف های بتنی است و با توجه به شرایط آب و هوایی محیط، انواع مختلفی دارد. این محصول از چندین لایه چسب، قیر، الیاف مخصوص و… ساخته شده و در نهایت برای پوشاندن لایه ها از یک روکش استفاده شده است.
  • عایق های سیمانی معمولا به صورت دو جزئی ساخته می شوند که یک جزء آن ها پودر و جزء دوم نیز یک مایع مخصوص است. مایع و پودر با یکدیگر مخلوط می شوند که به علت خاصیت الاستیکی، مقاومت بالایی در برابر فشار خواهند داشت. همچنین عایق رطوبتی ایجاد شده در برابر نوسانات شدید دمایی مقاوم بوده و هیچگونه آسیبی نمی بیند.
  • گچ تخته ضد آب یک صفحه غیر قابل احتراق و یکنواخت است. این تخته به طور معمول به عنوان یک تخته پوششی روی عایقهای پلاستیکی کف، به عنوان یک مانع حرارتی روی یک عرشه فولادی یا به عنوان بستر نگهدارنده بخار استفاده می شود.
حتما بخوانید (محصول پیشنهادی)  آب بندی استخر کاشی کاری شده با استفاده از عایق رطوبتی

تولید کننده انواع عایق رطوبتی پشت بام

پیاده سازی انواع عایق رطوبتی پشت بام

چفت و بست مکانیکی با پیچ و صفحات مخصوص، متداول ترین روش برای اتصال عایق های آماده بر روی عرشه های سقفی از جنس استیل و چوب است، اما این روش به یک نصاب ماهر نیاز دارد تا از آسیب احتمالی و ایجاد اختلال در پشت بام جلوگیری شود.

استفاده از آسفالت داغ روشی تأیید شده برای آب بندی سقف های بتنی است و برای چسباندن صفحات آماده بر روی یک پایه بسته شده مکانیکی قابل استفاده خواهد بود.

چسب های پلی یورتان اتصالات را تصویب می کنند و پیمانکاران می توانند از آنها به جای آسفالت گرم برای اتصال عایق استفاده نمایند. این چسب ها برای مواقعی که بوی آسفالت آزار دهنده باشد و یا اعمال کردن آسفالت به پشت بام عملی نیست، قابل استفاده خواهند بود.

در مورد ضرر و زیان چسب های پلی یورتان برای اتصال عایق رطوبتی به عرشه های فولادی گزارشی اعلام نشده است و این مواد برای دستیابی به مقاومت های بالاتر در مناطق طوفانی مورد نیاز هستند. در حالت کلی، روش آب بندی سقف باید با توجه به نوع غشاء و روش به کارگیری آن انجام شود و پیمانکاران باید هنگام انتخاب انواع عایق رطوبتی پشت بام عوامل زیر را در نظر بگیرند:

  1. میزان سازگاری عایق رطوبتی با سقف
  2. نوع انرژی مصرفی ساختمان
  3. مقاومت در برابر باد و آتش
  4. مقاومت فشاری در برابر نیروهای مکانیکی و تگرگ

توزیع و پخش انواع عایق رطوبتی پشت بام

نکات مهم در رابطه با آب بندی پشت بام

با توجه به موقعیت جغرافیایی ساختمان و نمای آن، باید جنبه های مهمی را در نظر گرفت. به عنوان مثال، اگر خانه در معرض بارندگی مداوم قرار داشته باشد، باید سقف آن به صورت ضد آب طراحی شود. در پاسخ به این سؤال که بهترین ماده ضد آب برای پشت بام ها کدام است باید گفت که امکان سنجی توسط کارشناسان انجام می شود.

حتما بخوانید (محصول پیشنهادی)  مشکلات مربوط به بتن با اسلامپ بسیار پایین

تمامی مواد آب بندی با انواع سقف سازگار نیستند. به عنوان مثال، پلی استایرنهای منبسط شده و اکسترود شده نباید در تماس مستقیم با پلی وینیل کلراید یا PVC باشند. علاوه براین، غشاهای قیر اصلاح شده و غشاهای داخلی معمولی برای استفاده مستقیم بر روی عایق های پلاستیکی یا فوم توصیه نمی شوند. همچنین باید ضخامت ماده ضد آب در هنگام نصب مناسب باشد. به عنوان مثال، چوب و پرلیت در مقایسه با کامپوزیت ها به عایق ضخیم تری احتیاج دارند.

 

منطقه دیگری که به واترپروف شدن نیاز دارد، تراس و بالکن است. در هنگام انتخاب انواع عایق رطوبتی برای پشت بام، بالکن ها و تراس ها، باید چند نکته را در نظر بگیرید. مهم ترین نکته تأثیر انبساط و انقباض در سیستم های عایق کاری است. تراس در معرض تغییر مداوم دما قرار دارد و همین موضوع سیستم های ضد آب را تحت فشار قرار می دهد. برای جلوگیری از خراب شدن سیستم ضد آب در بالکن، لازم است از غشای مناسب، زهکشی مناسب و مصالح ساختمانی با کیفیت استفاده شود.

و در نهایت ترافیک سقف نیز می تواند به میزان قابل توجهی بر روی ماده ضدآب استفاده شده برای سیستم پشت بام تاثیر داشته باشد. در همین راستا، پیمانکاران باید بارهای ترافیکی را پیش بینی و یا از نزدیک ارزیابی کنند.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *